دیروز حکم سه سال زندان به حسین نورانی نژاد ابلاغ شد . نمی دانم از شنیدن این خبر باید خوشحال باشم یا ناراحت ؟ نمی دانم پدر و مادر حسین یا همسرش با شنیدن این خبر دچار چه حسی شدند ؟
می گویند مادر حسین طی پنج ماهی که از بازداشت پسرش می گذرد ، آنقدر طول و عرض راهروهای دادگاهها را پیموده که تمام کارکنان مجتمع های قضایی او را می شناسند . و نمی دانم این پنج ماه گذشته به مادر حسین سخت تر گذشته یا مادر مهدی محمودیان ، دوست و همراه حسین در جبهه ی مشارکت . می گویند مادر مهدی محمودیان سالخورده تر و رنجور تر از آن است که بتواند روزهای متمادی سرگردان دادگاهها شود تا بتواند از حال و روز پسرش خبری بگیرد .
تکلیف حسین روشن شد . او باید بابت برگزاری عزاداری های محرم در مکانی به نام کانون توحید و احیای شب های قدر در محل دیگری به نام دارالزاهرا سه سال حبس بکشد . شاید همین روزها تکلیف محکومیت مهدی محمودیان هم روشن شود . کسی که اتهامش فعالیت در سایت خبری حزبی قانونی است که سالهاست از حق انتشار روزنامه محروم است .
مهدی محمودی تنها دوست و یاور حسین نورانی نژاد نیست که پشت دیوارهای زندان روزگار می گذراند . پیمان چالاکی هم از دوستان دیرین حسین است که مدت هاست به همراه همسرش سمیه عالمی پسند بدون هیچ اتهامی بازداشت شده . شاید اتهام او و همسرش هم فعالیت در جبهه ی مشارکت در سالهای گذشته باشد .
عکس پایین یادآور خاطرات خوش سالهای گذشته است . روزهایی که برق امید در چشم های جوانان پاک و مومنی مثل حسین و پیمان موج می زد .
